رباعیات خیام نیشابوری
رباعی شمارهٔ ۱
رباعی شمارهٔ ۲
رباعی شمارهٔ ۳
رباعی شمارهٔ ۴
رباعی شمارهٔ 5
رباعیات خیام نیشابوری
رباعی شمارهٔ ۶
رباعی شمارهٔ ۷
رباعی شمارهٔ ۸
رباعی شمارهٔ ۹
رباعی شمارهٔ 10
برخیز بتا بیا ز بهر دل ما
حل کن به جمال خویشتن مشکل ما
یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم
زآن پیش که کوزهها کنند از گل ما
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دل پر سودا را
می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را
قرآن که مهین کلام خوانند آن را
گهگاه نه بر دوام خوانند آن را
بر گرد پیاله آیتی هست مقیم
کاندر همه جا مدام خوانند آن را
گر می نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکن تو حیله و دستان را
تو غره بدان مشو که می مینخوری
صد لقمه خوری که می غلام است آن را